|
حرفهای یک دل خسته دل خون
| ||
|
چون پرستوی مهاجری که راه خانه اش را گم کرده سرگردانم
من هم مسیر زندگی ام را گم کرده ام هنگام کوچ، خورشید آرزوهایم آرام غروب کرد شب در راه است و من از شب می ترسم پر پروازم در شب بر حذر از پرواز است اندکی صبر باید کرد روز دیگر خورشید باز خواهد تابید و نوید پریدن را باز خواهد داد
[ پنجشنبه 16 شهریور 1391 ] [ 20:09 ] [ khaste-donya ]
|
||
| [ طراح قالب : پيچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ] | ||
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید